
هر ساله در سرتاسر دنيا با شروع تعطيلات تابستاني آمار مرگ و مير و جراحت هاي شديد در بين کودکان بالا مي رود. دوچرخه سواري، آب تني و شنا، اسکيت، حتي تاب و سرسره بازي در شمار فعاليت هاي تابستاني بسيار پرطرفدار هستند. گاهي اين بازي ها خطراتي را به دنبال دارد. با پيشگيري و رعايت نکات ايمني، تا حد زيادي مي توان اين حوادث را کاهش داد.
دوچرخه سواري
پژوهش ها نشان مي دهد که توانايي تجزيه و تحليل اطلاعات و اتخاذ تصميمات سريع و درست، به تدريج بين 10 تا 14 سالگي و پس از آن رشد مي يابد. حتي اگر بسياري از کودکان زماني که پنج يا شش ساله هستند از هماهنگ سازي لازم براي دوچرخه سواري برخوردار باشند، توانايي آنها براي تشخيص به موقع خطرات عبور و مرور خياباني هنوز کامل نشده است. هر تابستان صدها کودک دوچرخه سوار در برخورد با وسايل نقليه به شدت مجروح و ده ها تن قرباني مي شوند که از اين ميان 80 درصد مرگ وميرها و تقريباً 30 درصد جراحت هاي شديد، نتيجه آسيب ديدگي هاي جمجمه اي است.تنها با استفاده از کلاه ايمني دوچرخه مي توان خطر ضربات مغزي و جمجمه اي را 70 تا 85 درصد کاهش داد. اگر فرزندتان قصد دوچرخه سواري دارد، نکات زير را رعايت کنيد؛
- مطمئن شويد فرزندتان حتماً هنگام دوچرخه سواري کلاه ايمني بر سر مي گذارد و مخصوصاً آن را درست مي پوشد. کلاه ايمني بايد مستقيم روي سر قرار گيرد، بدون اينکه روي سر بازي کند و به چپ و راست خم شود و بند کلاه حتماً بايد بسته باشد.
- وقتي فرزندتان کمتر از 12 سال دارد اجازه ندهيد در خيابان دوچرخه سواري کند مگر وقتي که او را همراهي کنيد. در سن 12 سالگي هم بايد ابتدا نحوه دوچرخه سواري در خيابان را به فرزندتان هنگامي که قوانين عبور و مرور در خيابان را به او ياد مي دهيد، روي اهميت اين نکته پافشاري کنيد که ابتدا ببينيد آيا وسايل نقليه در مدخل هاي ورودي کوچه و خيابان هستند يا نه. کودکاني که در پياده روها دوچرخه سواري مي کنند اغلب توسط وسايل نقليه اي که وارد کوچه يا خيابان مي شوند مجروح مي شوند. بسيار مهم است به کودکان تاکيد کنيد هرگز با دوچرخه در کوچه و خيابان ماجراجويي نکنند و خود را به خطر نيندازند. فرزند شما بايد به دفعات و ساعت هاي زياد به همراه شما تمرين کند تا بتواند به تنهايي در خيابان دوچرخه سواري کند. کودکان در اين سن اغلب به خودشان خيلي اطمينان دارند و براي به دست آوردن استقلال، سماجت مي کنند. هرگز تسليم آنها نشويد و اگر از توانايي ها و شايستگي هاي آنها مطمئن نيستيد، اجازه ندهيد به تنهايي در خيابان دوچرخه سواري کنند.
اسکيت
علاوه بر رعايت موارد بالا، اجازه ندهيد فرزندتان کفش هاي اسکيت را به پا کند مگر آنکه مطمئن شويد قبل از آن کلاه ايمني، زانوبند، محافظ آرنج و مچ بند را به طور کامل پوشيده است.
- به فرزندتان ياد بدهيد در تقاطع کوچه و خيابان ها کاملاً متوقف و به دو طرف نگاه کند تا مطمئن شود راه آزاد است سپس از خيابان عبور کند.
شنا و آب تني
هر ساله ده ها کودک در آب غرق يا به دليل عوارض شبه خفگي، در بيمارستان ها بستري مي شوند که ممکن است موجب بروز ضايعات مغزي دائمي شود. کودکان زير پنج سال در مقايسه با کودکان بزرگتر، دو برابر بيشتر در معرض خطر غرق شدن هستند زيرا آب برايشان جذابيت دارد اما خطرات آن را نمي شناسند. بيشتر موارد غرق شدن در کودکان خردسال، زماني رخ مي دهد که آنها در نزديکي آب «بازي» مي کنند و نه هنگام «شنا». يک سوم موارد غرق شدگي و شبه غرق شدگي در استخرها روي مي دهد.
- اگر استخر داريد، مطمئن شويد که حصاري (با حداقل 2/1 متر فاصله و مجهز به يک در مقاوم در برابر ورود کودکان) از چهار طرف استخر خانوادگي را محافظت مي کند. ديوار اقامتگاه شما نبايد يکي از چهار گوشه اين حصار باشد.
- وقتي کسي شنا نمي کند نردباني را که به استخر وارد مي شود، برداريد.
- هميشه در کنار کودک زير پنج سال خود بمانيد وقتي او در آب يا حياطي که آب دارد بازي مي کند براي حفاظت بيشتر به او جليقه نجات بپوشانيد.
- يک کودک مي تواند در 20 سانتيمتر آب غرق شود. در نتيجه هرگز فرزند کوچکتان را هنگامي که لباس شنا به تن دارد تنها نگذاريد زيرا ممکن است سر بخورد و غرق شود. به لاستيک ها و کمربندهاي بادي که به کمر يا بازوي بچه ها بسته مي شوند اعتماد نکنيد آنها جلوي غرق شدن کودک را نمي گيرند.
- مراقب بچه هاي بزرگتر و نوجوان باشيد، حتي اگر خوب شنا مي کنند. آب به کسي رحم نمي کند، بچه ها گاهي خيلي سريع خود را در محاصره آب مي بينند و تنها در عرض چند دقيقه ممکن است غرق شوند.
- هنگام شناي فرزندانتان يک تلفن بي سيم يا موبايل کنار استخر بگذاريد تا هرگز براي پاسخ دادن به تلفن آنها را ترک نکنيد. فراموش نکنيد که چند ثانيه غفلت کافي است تا فاجعه اي رخ دهد.
- اگر به دريا مي رويد هرگز کودکتان را بدون مراقب نزديک آب رها نکنيد، به خصوص اگر شنا کردن نمي داند. زياد به غريق نجات ها اعتماد نکنيد زيرا بايد از افراد زيادي مراقبت کنند، لاستيک ها و جليقه هاي بادي نيز قابل اعتماد نيستند. اگر جريان آب قوي است يا موج ها تند هستند مراقبت را دوبرابر کنيد. شن و ماسه ساحل نيز ممکن است به انواع ميکروب ها آلوده باشد. اجازه ندهيد فرزندتان بدون لباس در ماسه ها بازي کند دختران کوچک ممکن است دچار عفونت هاي واژينال شوند بنابراين روي ماسه ها حوله اي پهن کنيد. (ترجيحاً زير چتر آفتابي)
پياده روي در کوچه و خيابان
هر تابستان ده ها کودک عابر پس از برخورد با وسايل نقليه تسليم مرگ يا در اثر جراحات شديد در بيمارستان ها بستري مي شوند. سرعت وسايل نقليه هنگام حرکت تاثير زيادي بر شدت جراحات دارد. مثلاً يک عابر پياده در برخورد با وسيله نقليه اي با سرعت 30 کيلومتر در ساعت، 10 درصد در معرض خطر کشته شدن قرار مي گيرد، اما اگر وسيله نقليه با سرعت 50 کيلومتر در ساعت حرکت کند، احتمال خطر به 80 درصد افزايش مي يابد. والدين هرگز نبايد اجازه دهند فرزندشان از خيابان هاي شلوغ که سرعت حرکت وسايل نقليه بالاست به تنهايي عبور کند.
اگر فرزندتان کمتر از 9 سال دارد مطمئن شويد همراه فردي بزرگ تر به خيابان مي رود. کودکان زير 9 سال هنوز نمي توانند در خيابان درست تصميم گيري کنند. آنها خيلي زود و به آساني حواس شان پرت مي شود و نمي توانند به طور عيني و ملموس خطر را تشخيص دهند. مواردي مانند سرعت مجاز، فاصله وسيله نقليه، صداي بوق و... براي آنها غير قابل تشخيص است. اگر راننده اي بوق بزند ممکن است کودک- که نمي تواند صداها را آن طور که بايد تفسير کند- موقعيت خود را اشتباه جهت يابي مي کند.
- آموزش اصول ايمني در خيابان را از زماني که کودکتان هنوز خيلي کوچک است شروع کنيد. در مورد اهميت توقف کامل در تقاطع خيابان ها و کوچه ها تاکيد کنيد و به آنها ياد دهيد همواره ببينند آيا از مدخل کوچه و خيابان وسيله اي وارد مي شود يا نه. به فرزندتان ياد بدهيد وقتي مي خواهد از جلوي ماشيني که ايستاده عبور کند، مستقيم به چشمان راننده نگاه کند تا مطمئن شود راننده متوجه حضور او در خيابان شده است. وقتي بچه ها کوچک هستند، والدين بايد همراه آنها به خيابان بروند و به آنها ياد بدهند چگونه مي تواند در ايمني کامل از خيابان عبور کرد. تا زماني که براي والدين اثبات نشده که فرزندشان مي تواند به تنهايي از خيابان عبور کند نبايد اجازه اين کار را به او بدهند.
زمين هاي بازي
هر ساله در فصل تابستان صدها کودک در پي سقوط از وسايل بازي در پارک ها و زمين هاي بازي شديداً مجروح مي شوند.
- مطمئن شويد که وسايل بازي بر روي سطح نرمي (ماسه، شن ريز، صفحه هاي پلاستيکي و...) کار گذاشته شده است. از بازي در زمين هايي که سطح آنها سخت و سيماني است دوري کنيد.
- اگر کودک شما کمتر از پنج سال دارد، اجازه ندهيد روي وسايلي که ارتفاع شان بيشتر از 5/1 متر است بازي کنند. وزن کودکان خردسال نسبت به قدشان بسيار سنگين تر است و هنوز نمي توانند تعادل خود را حفظ کنند، بنابراين بيشتر از ديگران در معرض خطر سقوط هستند.
- مراقب وسايلي که ممکن است در کودک ايجاد خفگي کند باشيد، مانند طناب، بند کلاه ايمني، بندهاي لباس (ممکن است در وسيله بازي گير کنند و باعث خفگي کودک شوند).
- هميشه يک چشمتان به فرزندتان باشد، به ويژه در سنين پيش دبستاني و مراقب باشيد از وسيله بازي صحيح استفاده کنند.
- بررسي کنيد سطح وسايل بازي (تاب، سرسره و...) زياد داغ نباشد.
نيش حشرات
بچه ها معمولاً از نيش حشرات در امان نيستند. خوشبختانه در اغلب موارد آسيب ديدگي ملايم است اما گاهي خطرات جدي به دنبال دارد.
- وقتي به مناطق مملو از حشرات مي رويد لباس هاي آستين بلند و شلوار بلند به فرزند خود بپوشانيد.
- بهتر است جنس لباس ها داراي بافت محکم يا پارچه اي ضخيم باشد تا از پوست بهتر محافظت کند، از آنجا که پشه ها جذب رنگ هاي تيره مي شوند، رنگ هاي کمرنگ را انتخاب کنيد.
- اگر از پمادهاي دفع حشرات استفاده مي کنيد محصولي را انتخاب کنيد که داراي غلظت کمتري باشد و در عوض دفعات استفاده را افزايش دهيد زيرا پوست بچه ها بسيار لطيف است. هرگز اين مواد را روي صورت و دست ها نماليد زيرا ممکن است وارد دهان يا چشم هاي کودک شود.
هرگز اين پماد ها را براي بچه هاي زير دو سال استفاده نکنيد.
براي تسکين درد ناشي از نيش حشرات؛
- کمپرس آب سرد کنيد.
- از دارويي استفاده کنيد که به شکل لوسيون باشد.
در موارد زنبورزدگي (زنبور معمولي، زنبور عسل، زنبور سرخ)، نيش را با موچين يا سوزني که روي شعله داغ شده بيرون بکشيد، سپس ضد عفوني کنيد. با اين همه، بعضي کودکان نسبت به سم اين حشرات حساسيت دارند و دچار آلرژي مي شوند، بنابراين جاي نيش ها مي تواند خطرناک حتي مرگبار باشد. اگر در کودکتان واکنش هاي غير طبيعي مي بينيد (قرمزي روبه ازدياد و گسترده، باد کردن صورت و مشکلات تنفسي) در مراجعه به پزشک و مراکز درماني ترديد نکنيد.